قول ديگر مقصود از كسانى كه به آنها كتاب عطا شده يهوديان و عيسويانى ميباشند كه به پيمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ايمان آورده‌اند و پس از آنكه در آيات پيش در مقام نكوهش و تنقيد اهل كتاب بر آمده در اين آيه تعريف و تمجيدى مىنمايد كسانى از آنان را كه برسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ايمان آورده و تصديق حضرتش را نموده‌اند . يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ چنين مؤمنينى كه براى آنان قرآن فرود آورديم ميخوانند قرآن را آن طورى كه بايستى قرائت شود . و در اينكه مقصود از حق تلاوت چيست گفتارى است : 1 - آنان قرآن را بطور شايستگى و با تأنى و تدبر در آيات و با توجه و خضوع قرائت مينمايد و در باره آنها است قوله تعالى الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ 2 - آنچه را كه از اوصاف رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم كه در قرآن است ميخوانند و كتمان نميكنند و به خوبى بيان مينمايند . ( كلبى ) 3 - حرام قرآن را حرام ميدانند و حلال آن را حلال همانطورى كه نازل شده و تحريف نميكنند ، ( عبد اللَّه مسعود ) 4 - بر محكمات قرآن عمل مىكنند و بمتشابهات آن ايمان دارند و فهم معانى و بيان آن را باهلش وا ميگذارند ( حسن ) 5 - در متابعت كردن قرآن كوتاهى نميكنند و آن طورى كه بايستى بيان ميكنند و از خود اظهار رأى و عقيده نمىنمايند . ( مجاهد ) اين گفتارى كه از مفسرين نقل شد مانعة الجمع نيست شايد تمام آنها مراد باشد بقرينه قوله تعالى : أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ اولئك اشاره بمؤمنينى است كه متصف بجميع مراتب ايمان ميباشند و مقابل آنان كسانى ميباشند كه ايمان خود را بكفر پوشانيده‌اند و آنها يا اصلا ايمان ندارند يا ( يؤمن ببعض و يكفر ببعض ) ميباشند .